1 rocznica powstania uniwersum Darie Świat pełen emocji

 Kochani moi!

Nadszedł ten dzień - dokładnie rok temu zaczęłam pisać Darie Świat pełen emocji i tworzyć to barwne emocjonalne uniwersum! Dziękuję że jesteście ze mną, że czytacie, że 9 z was była na październikowym wieczorku w Wymiennikowni, to oznacza wasz angaż w odkrywanie tego świata, co bardzo mnie cieszy! Ja nadal tu jestem, prowadzę media, tworzę, a także mam dla was niespodziankę - pamiętacie zapewne, że w ostatniej fazie Darie pisze książkę o sobie, postanowiłam spisać jej wspomnienia i dać jej głos! Książka mojej Darie pojawi się na Wattpadzie, jedna zasada, zanim zaczniecie czytać: Mimo że ja i Darie jesteśmy bardzo do siebie podobne (data urodzenia, rytuał picia kawy i herbaty itp), to nasze życia są inne, także proszę was w moim autorskim imieniu, rozróżniajcie świat literacki od realnego, ja jako Daria napisałam Darie Świat pełen emocji, gdzie opisuję przygody Darie Niw - której jestem pierwowzorem, wątki w książce (zwłaszcza te w fazie pierwszej) są wzorowane na moich przeżyciach, a Darie Krucha i emocjonalna historia to książka mojej bohaterki, którą piszę wcielając się w nią, opisuje tam swoje życie, które jest inne niż moje realne. Zresztą przed częściami książki wstawię wam notatkę, która to wyjaśni.

Dziękuję za ten rok z emocjonalną Darie, jej rodziną i przyjaciółmi, obyście nadal byli tak spragnieni tego jej "Świata pełnego emocji"!

Z miłością,

Wasza Autorka :)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czemu w książce zdecydowałam pokazać się tylko psychiczną stronę porażenia mózgowego, a nie tą fizyczną?

Kochani moi, wielu z was zastanawia się pewnie, dlaczego u Darie pokazałam tą psychiczną stronę porażenia a nie tą fizyczną. Książka opowiada o emocjach i problemach osób niepełnosprawnych, więc u mojej bohaterki porażenie pokazuję poprzez jej reakcje, wybuchy, histerie, wrzaski, bo zadajmy sobie pytanie- czy takie zachowanie pojawia się u normalnej, zdrowej kobiety mającej 22 lata? No chyba nie, więc to od razu widać źe Darie jest chora. Jakby u mnie było dużo tych emocjonalnych wybuchów, tak samo jest to pokazane u mojej Darie. O ile gdy ona jest dzieckiem nie zdaje sobie sprawy że jej zachowanie jest złe, i także ludzie u niej to rozumieją, tak gdy jest starsza rozumie że nie może tak się zachowywać, ludzie też ją inaczej odbierają, bo widzą dorosłą kobietę a słyszą przedszkolaka, któremu zabrano łopatkę.  Jeśli chcecie poczytać o porażeniu mózgowym, odsyłam  tu: A jeśli chcecie posłuchać jak ta choroba definiuje się w ustach kobiety, która żyje z nią 22 lata, czyli moich, ...
Czytaj więcej